Food, Inc [Best of 2009 - 06.1]

நம்மூர் அரசியல்வாதிகள் மாதிரியே..., எத்தனை மானநட்ட வழக்கு போட்டாலும்..., இவங்க ஜெயிப்பதில்லை. ஆனாலும்.. இன்னைக்கு வரைக்கும், தங்களைப் பத்தி.. யாராவது கொஞ்சம் தப்பா பேசிட்டாலோ, அல்லது அவங்க ப்ராடக்டை சாப்பிடாதீங்கன்னு சொல்லிட்டாலோ முடிஞ்சது கதை.


அது தெருப் பிச்சைக்காரனா இருந்தா கூட, அவன் மீது ஒரு கேஸ் போட்டு... கோர்ட்டுக்கு இழுத்தடிப்பதுதான் இவங்க வேலை.  நம்மை மாதிரி சாதாரண மக்கள் கிட்ட இருந்து.. ஒரு பைசா கிடைக்காதுன்னு தெரிஞ்சாலும்... இவங்களின் குறி.. நம்ம கிட்ட இருந்து.. நஷ்ட ஈடு வாங்கறது இல்லை. அதை விட முக்கியமான ஒரு விஷயம்!!

பயம்!! எங்களைப் பத்தி தப்பா பேசினா.. என்ன நடக்கும்னு.. மத்த லூசுங்களுக்கும் தெரிய வேணாமா? அதுக்குத்தான் இந்த கேஸ் -ன்னு, பயமுறுத்திகிட்டே இருக்காங்க. யாருன்னு.. உங்களுக்கு புரிஞ்சிருக்கும்.  நடுத்தர & மேல் தட்டு மக்களின் ஆதர்ஷ உணவு விடுதிகள் McDonalds, Burger King மாதிரியான... Fast Food கம்பெனிகள்.

இந்த நாட்டின் மத்த ஏரியாக்கள் எப்படின்னு தெரியலை. ஆனா... நான் சவுத் ஃப்ளோரிடாவில் இருந்த வரைக்கும்..., நாய் கூட மதிக்காத ஒரு ஃபாஸ்ட் ஃபுட் கடை எதுன்னு கேட்டீங்கன்னா....., அது நம்மூரில் கொடி கட்டிப் பறப்பதா நான் கேள்விப்பட்ட KFC. அந்தக் கடைகளுக்குள்ளே போகும் ஆட்களைப் பார்த்தாலே... அதன் தரம் தெரிஞ்சிடும். அதுக்காக.. ரொம்ப டீஸண்டா தெரியும் மத்தக் கடைகள் எல்லாம்... நம்ம உணவை ISI முத்திரையோடவா தயாரிக்கறாங்கன்னு நினைக்கறீங்க?

அமெரிக்காவில் இருந்து ஒரு கம்பெனி நம்மூரில் வந்து, பர்கர் மாமா, பர்கர் மச்சான், மஹாராஜா பேரன் -னு பெயரை மாத்திகிட்டு கடையை விரிச்சி கல்லா கட்டிகிட்டு இருக்காங்க. ஆனா... அந்தக் கருமங்களை இங்கிருந்து ஏன் துரத்த முயற்சி பண்ணிகிட்டு இருக்காங்கன்னு அடுத்த முறை.. அந்த சுத்த பத்தமான வெஜ்/நான் வெஜ் பர்கர் கடிக்கும் போது கொஞ்சம் யோசிச்சிப் பாருங்க.

சிங்கப்பூர் பதிவர் கிரி, போன நவம்பர் மாசம்.. தனக்கு McDonald’s சாப்பாடு ரொம்ப பிடிக்கும்னு, எழுதினப்ப..., பின்னூட்டத்தில் ஒரு படத்தைப் பத்தி எழுதப் போறதா சொன்னேன். அப்ப 18+ பிஸி டைம். அதுக்கப்புறம்.. இவ்ளோ நாள் எடுத்துடுச்சி. அதே பதிவின் பின்னூட்டத்தில்.. இன்னும் சிலர்... அவங்களுக்கும் ரொம்பப் பிடிக்கும்னு சொல்லியிருக்காங்க.

உங்களுக்கு ஜோசியமே பார்க்காமல் ஒன்னு சொல்லிக்கிறேன். கூடிய சீக்கிரம்..., இந்தப் பதிவில் சொல்லப் போறது எதாவது உங்களுக்கு நடக்கும். வாழ்த்துகள்!! 

---

இதைப் படிப்பதில் கொஞ்சம் பேராவது... Super Size Me டாகுமெண்ட்ரியை பார்த்தோ/கேள்விப் பட்டோ இருப்பீங்க. ஒரு ஆரோக்கியமான மனிதன், தினம் மூன்று வேளை-ன்னு ஒரேயொரு மாதத்திற்கு மட்டும் McDonald's -ல் இருந்து சாப்பிட.. முதல் 5-10 நாளிலேயே... அவரை டெஸ்ட் செய்யும் டாக்டர்கள் எல்லாம் அரண்டு போவது போல, அவர் உடலில் மாற்றங்கள் ஏற்பட..., அதற்கடுத்த 10 நாளில்... அத்தனை டாக்டர்களும்.. அவரை கெஞ்சவே ஆரம்பிச்சிடுவாங்க. அந்த முப்பது நாட்களில்.. Morgan Spurlock கிட்டத்தட்ட அபாய எல்லையை எல்லாம் தாண்டுமளவுக்கு, தன் உடலில் மாற்றத்தைப் பார்ப்பார். அவர் செக்ஸ் வாழ்க்கை உட்பட!!! (இதைச் சொன்னாதானே... பயப்படுவீங்க). இப்ப 30 Days -ன்னு சொல்லி ஒரு ரியாலிடி ஷோ நடத்தும் அளவுக்கு, இந்த டாகுமெண்ட்ரி இவரை பிரபலமாக்கியது. (சம்பத்.... நான் சொன்னப் படம் Food, Inc. ஆனாலும் Super Size Me -ஐ சொல்லாம போக முடியாது)

ஆனாலும்.. எந்த மனிதனும்.. தொடர்ந்து ஒரு மாதத்திற்கு.. McDonald’s-ல் சாப்பிட மாட்டான் என்பதால்.... இது அத்தனை பாதிப்பை எனக்கு தரலை. ஒரு வருடம் முன்னாடி வரைக்கும், நானும்.. தினசரி ஒருதரம்-ன்னு மெக்டொனாட்ஸில் சாப்பிட்டுக்கிட்டுதான் இருந்தேன். அதுக்கே உடம்பில் ஏகப்பட்ட மாற்றங்கள். அப்புறம் எப்பவாவது ஒரு தரம்னு குறைஞ்சது. இப்ப நாலு மாசமா... எத்தனைப் பசின்னாலும்... அந்த ஏரியா பக்கமே போறதில்லை.

The Cove டாகுமெண்ட்ரி.. என்னை ஒரு போன் மட்டும்தான் செய்ய விட்டது. Food, Inc டாகுமெண்ட்ரி... கொஞ்ச நாளா என் உணவு முறையையே மாற்றியிருக்கு. அல்லது வாழ்க்கையையே........

---

மேற்பார்வைக்கு... இந்தப் படம் அமெரிக்க உணவு முறையைத்தான் சொல்லுதுன்னு நீங்க நினைக்கலாம். நிச்சயம் கிடையாது!! இந்த பர்கர் மோகம்.. உலகம் முழுக்க பரவிடுச்சி.

மிடில் ஈஸ்ட் ராஜப் பரம்பரையில் ஆரம்பிச்சி... என் மூணு வயசு குழந்தை வரைக்கும்.... இந்த டேஸ்டிற்கு அடிமையாதான் இருக்கோம். ஆனா... சாப்பிட்டது மூளையை மந்தமாக்க.... ஒன்னேயொன்னை மட்டும் மறந்துட்டோம்!!!!!!

இந்தியாவில் எந்த மூலையில் போய்.. McDonald's / Burger King பர்கரை கடிச்சாலும்.. ஒரே டேஸ்ட்தான். நம் நாட்டை விட மூணு மடங்கு பெரிய நாடு... மூலைக்கு மூலை.. இந்த புற்றீசல்கள் இருக்கும் அமெரிக்காவிலும்.. இதே போல.. ‘ஒரே தேசம்... ஒரே டேஸ்ட்’ -தான்.

01. இந்த ஒரே டேஸ்ட் எப்படி... ஒட்டு மொத்த நாட்டிற்கும் கிடைக்குது?

02. ஒரு பாட்டில் தண்ணியை விட, அதை விட பெரிய பாட்டில் சோடா எப்படி கம்மியான விலைக்கு கிடைக்குது?

03. முட்டைக் கோஸ், உருளைக் கிழங்கு எல்லாத்தையும் ஒரு கிலோ வாங்குற காசை விட, கம்மியான காசில்.. எப்படி... உங்களால் McDonald's மாதிரியான கடைகளில், குடும்பத்துக்கே சாப்பாட்டை வாங்க முடியுது?

04. நாம மாடு சாப்புடுறோம், கோழி சாப்பிடுறோம்! சரி..!!! அந்த மாடும், கோழியும் என்ன சாப்பிடுது?

05. ஒவ்வொரு முறையும் என் மகளும், கிரியும், நீங்களும், நானும் கடிக்கும் ஒவ்வொரு பர்கர் பைட்’டிலும் எத்தனை ஆயிரம் கிருமிகள் நம் வயிற்றுக்கும், எத்தனை நூறு விவசாயக் குடும்பங்கள் தெருவுக்கும் வர்றாங்க???

06. மூணு பர்கர் சாப்பிட்ட மூணு வயசு சிறுவனுக்கு, தவிச்ச வாய்க்கு தண்ணி கூட தர முடியாத அவன் அம்மா..., இரண்டே வாரத்தில்.. அவனுக்கு பாலூத்தின கதை தெரியுமா????

இந்த சீப் ஃபுட்-டின் சோர்ஸ் என்ன???????????????????

இதையெல்லாம் தெரிஞ்சிக்க.... நாம இன்னொரு விஷயத்தை தேடிப் போகணும். 1970-களில் அமெரிக்காவில் நடந்த விவசாயப் புரட்சி. நம்மூரில் வெகு சாதாரண விசயமாகக் கருதும் ஒரு மேட்டர். ஆனால்... அது ஒவ்வொரு அமெரிக்கனின் தலைமுடி வரைக்கும் பரவியிருக்குன்னா நம்புவீங்களா???

அது......... நாளை!

---

---

நாளை-ன்னு சொல்லிட்டேன். ஆனா வின்ஃப்ரே ஓப்ரா மாதிரி பெர்ர்ர்ர்ரிய ஆளுங்களையே கோர்ட்டுக்கு இழுத்து.. ஒரு மில்லியன் டாலர் செலவு வச்ச கம்பெனிகள் இவங்க எல்லாம். நானெல்லாம் இவங்களுக்கு ஒரு செல் உயிரிதான். இருந்தாலும்... என் மேலயும், மயில்ராவணன் மேலயும் மான நஷ்ட வழக்கு எதையும் போடலைன்னா... நாளைக்கு மீட் பண்ணலாம்! (ஹையா.. கூட்டு சேர்த்துகிட்டாச்சி) :)

ரவுடி ஆகறதுன்னு முடிவு பண்ணியாச்சி. இனிமே பெரிய இடமா பார்த்து மோதுவோம்! :)

---

---